Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt wg ustawień przeglądarki.

O kształceniu coachów, czyli co powinien wiedzieć i potrafić profesjonalny coach

Dodano: 26 września 2016 Autor: Administrator

O kształceniu coachów, czyli co powinien wiedzieć i potrafić profesjonalny coach.

dr hab. Mirosława Huflejt- Łukasik

Studium Coachingu Multi-Level Coaching od 10 lat kształci coachów i przygotowuje do pracy z klientem indywidualnym oraz zespołem.

21 października rusza intensywna, kompaktowa edycja Studium MLC.

http://www.coaching.edu.pl/


Gruntowne wykształcenie coacha

Coaching jako metoda interdyscyplinarna wymaga szerokiej wiedzy zarówno z zakresu psychologii, funkcjonowania systemów, ale również zarządzania czy funkcjonowania organizacji (por. Kombarakarn i in., 2008; Wasylyhyn, 2003).

Klienci w coachingu mierzą się (a przez to i coach) z różnymi tematami, które obejmują zarówno strategie działania, jak również kwestie dotyczące emocji, przekonań, wartości i tożsamości. Dlatego konieczne jest, by coach oprócz wiedzy i pytań wykorzystywał cały zestaw narzędzi psychologicznych, które umożliwiają wprowadzanie zmian na różnych poziomach funkcjonowania osób czy systemów (zespołów, organizacji). Badania wskazują, że wykorzystywanie wielu, różnorodnych narzędzi w coachingu przyczynia się do jego sukcesu (Sperry, 1993). Stąd ważnym aspektem jest gruntowne wykształcenie coacha. ( por. Huflejt-Łukasik, Zawiłowski, Budkowski).

Rynek obecnie oferuje wiele szkoleń dla coachów, w bardzo różnej formie i trybie. Rośnie również oferta studiów podyplomowych dotyczących tematyki coachingu. Jednak tylko cześć z tych szkoleń prezentuje poziom pozwalający uczestnikom zyskać kompleksowe kompetencje potrzebne do samodzielnego prowadzenia coachingu.

Edukacja coacha jest podstawową informacją dotycząca jego kompetencji. Ukończenie szkolenia i uzyskanie certyfikatu coacha jest teoretycznie informacją o tym, że dana osoba ma kompetencje, by samodzielnie prowadzić coaching. (Coach może pracować z klientami już w trakcie szkolenia, ale wtedy odbywać się to powinno pod systematyczną superwizją szkolącego, doświadczonego coacha i jednocześnie superwizora coachingu).

Ukończenie renomowanych kursów u dobrych coachów oraz trenerów może sugerować jego wysoki poziom wiedzy i umiejętności. Istnieją jednak na rynku certyfikaty, które przyznawane są nawet już po 16 godzinach szkolenia. Stąd samo nazwanie się certyfikowanym coachem nie świadczy o wysokim poziomie kompetencji.

Na poziom kształcenia szkoły coachingu składa się kilka czynników.

W opisywaniu ich posłużę się wymogami akredytacyjnymi Izby Coachingu, ponieważ powstały one w wyniku porozumienia przedstawicieli wiodących szkół coachingu w Polsce (System Akredytacji Izby Coachingu, 2012):

  • adekwatne w treści i odpowiednio długie kształcenie - minimum 125 godzin,
  • nacisk kładziony przede wszystkim na sferę praktyczną - akredytowany program szkolenia w minimum 70% składa się z zajęć praktycznych, pozostawiając maksymalnie 30% dla teorii,
  • minimum 100 godzin szkolenia musi odbyć się w ramach bezpośredniej interakcji uczestnika z prowadzącym, do czego nie wlicza się kursów internetowych,
  • program musi zawierać minimum dwie obserwowane przez prowadzących - doświadczonych coachów - sesje coachingu,
  • w ramach szkolenia musi też mieć miejsce nauka poprzez doświadczenie w roli coacha oraz podleganie superwizji.

Niezbędne elementy w kształceniu coacha

Szkolenie w coachingu powinno zawierać zarówno aspekty czysto techniczne rozwijające warsztat coacha: kompetencje w obszarze komunikowania się, analizy i zbierania informacji oraz umiejętności wprowadzania zmiany. Powinno kształtować postawy i zrozumienie całego procesu.

W ramach nauki coachingu, oprócz wiedzy o samej metodzie, uczenia warsztatu coacha w postaci kompetencji w obszarze komunikowania się i wpływu oraz interwencji umożliwiających wprowadzania zmiany, kształtuje się także postawy ucząc m.in. zasad etycznych, a także reguł zawierania kontraktu z klientem.

Poza wspomnianymi powyżej obszarami, które powinny być obecne w każdym programie szkoleniowym edukującym coachów, warto sprawdzić czy program szkolenia uwzględnia kontekst coachingu w organizacji, w tym kwestie związane z formalnym prowadzeniem projektu coachingu w firmie. Dostrzeganie specyfiki pracy coacha na rzecz firm, pozwala coachowi profesjonalnie przygotować się do rozpoczęcia potencjalnej współpracy.

Znajomość metody

Podstawowym elementem profesjonalizmu coacha, jest jego znajomość metody, którą pracuje, jej charakterystyki, jak i ograniczeń. Ważna jest też świadomość punktów wspólnych i granic z takimi metodami rozwoju osób czy organizacji, jak szkolenia, doradztwo personalne, konsultacje biznesowe, psychoterapia (por. Huflejt-Łukasik, Turkowski, 2011.)

Profesjonalny coach nie tylko wie, czym jest, a czym nie jest coaching, ale również wie, kiedy i w jaki sposób korzystać w ramach coachingu z innych metod wsparcia, takich jak mentoring, konsulting czy trening. Profesjonalny coach nie ucieka od łączenia tych metod, ale robi to świadomie i umiejętnie, włączając je odpowiednio w ramy i proces coachingu, działając na korzyść klienta.

Przykładem może być coaching zmierzający do zwiększenia umiejętności wystąpień publicznych. Coach pomaga klientowi sprecyzować dokładnie cel, przeanalizować obszary do pracy w ramach coachingu, konteksty potrzebnych umiejętności czy ewentualne występowanie ograniczających przekonań. Jeśli coach posiada stosowne kompetencje może wejść w rolę trenera i konsultanta wypracowując nowe schematy zachowań i wprowadzając umiejętności klienta na nowy poziom, po czym wracając do metod stricte coachingowych, pomaga zadbać o wprowadzenie zmiany do codziennego funkcjonowania klienta.

Kolejną metodą, której świadomość podobieństw i granic z coachingiem powinien mieć coach, jest psychoterapia (por. Huflejt-Łukasik, 2012). Ze względu na charakter pracy coacha, w rozumieniu programowania zmiany - w tym pracę z emocjami, doświadczeniami, czy elementami osobowości, porównywanie coachingu do terapii jest raczej nieuniknione. Coaching zmienia się w terapię, kiedy coach nie zna różnic między tymi metodami lub nie dostrzega, że klient potrzebuje psychoterapii, nie panując tym samym nad prowadzonym przez siebie procesem coachingu.


Osoba coacha

Ze względu na brak regulacji prawnych, coachem praktycznie może się nazwać każdy. Odbywa się to ze szkodą dla jakości coachingu jako metody, gdyż osobom niezwiązanym ze środowiskiem ciężko odróżnić profesjonalistę od hochsztaplera. Co więcej nawet wyszkoleni coachowie nie zawsze mają całą potrzebną wiedzę i umiejętności. Jest to konsekwencją tego, że coaching jako metoda rozwijał się szybciej niż miało miejsce wypracowanie standardóww zakresie szkolenia coachów.

Dodatkowo, na fali popularności coachingu, część osób podając się za coachów, a nie mając w tej dziedzinie odpowiedniego wykształcenia i doświadczenia, pod nazwą coachingu prowadzi np. terapię czy konsultacje. Niektórzy pozyskują klientów na swoje usługi, tworząc nazwy, będące ciekawym hasłem marketingowym, lecz pozostające w niezgodzie z ideą coachingu jako metody. Zjawiska takie dobrze oddają stan zamieszania wokół tego, czym jest coaching jako metoda i jakim celom służy.

Remedium na to są mechanizmy regulujące standardy coachingu i szkolenia w coachingu w samym środowisku oraz dzielenie się szeroko z potencjalnymi klientami wiedzą o coachingu i obowiązujących w nim standardach. Odpowiedzialni coachowie dbają zatem o profesjonalny wizerunek coachingu zrzeszając się, tworząc systemy akredytacji i wydarzenia propagujące wysokie standardy pracy.

21 października rusza intensywna, kompaktowa edycja Studium Coachingu MLC.

http://www.coaching.edu.pl/index.php?id=1034


O autorze

Mirosława Huflejt- Łukasik,

Doktor habilitowana nauk humanistycznych w zakresie psychologii, pracownik Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Twórczyni metody Multi-Level Concept i firmy
CC Innovation. Coach, trener i konsultant.

Twórca i kierownik Studium Coachingu MLC (Multi-Level Coaching), a także studiów podyplomowych Wydziału Psychologii UW „Coaching w organizacji”.

Senior Coach i superwizor The European Coaching Federation (EuCF), a także członek Komisji ds. Standardów Szkolenia w tym Stowarzyszeniu oraz przedstawiciel (mentor) tego Stowarzyszenia na Polskę. Akredytowany coach i superwizor Izby Coachingu. Członek prezydium Izby Coachingu.

artykuł sponsorowany

Aby dodać komentarz musisz się zalogować.

Komentarze (0)

Brak komentarzy.